<\/p>\n
Det var fredag 22. april. Langfredag. Eg stod opp i 6-tida, etter \u00e5 ha sove meir den natta enn p\u00e5 lenge.
\nEg las litt i \u201dBoken som forandrer verden\u201d. S\u00e5 kjende eg at eg skulle begynna \u00e5 be i tunger.
\nDet gjekk ikkje lenge f\u00f8r Herren begynte \u00e5 snakka til meg, og denne gongen var det Jesus
\nsom snakka til meg.
\n\u201dDu er mitt barn. Ikkje p\u00e5 grunn av at du har teke i mot meg, men p\u00e5 grunn av at eg har skapt deg,
\nog no har eg og kj\u00f8pt deg.\u201d<\/p>\n
S\u00e5 vart eg minna om orda \u201ddin utgang og din inngang\u201d, og eg fann dei i Salme 121, vers 8.
\nD\u00e5 eg slo opp i Bibelen vart eg merksam p\u00e5 vers 7: \u201dHerren skal vara deg fr\u00e5 alt vondt, og verna
\nom ditt liv\u201d. Og med tanke p\u00e5 den bilulukka eg nett hadde vore i, s\u00e5 vart dette veldig sterkt for meg.
\nEg har mange gonger lurt p\u00e5 kvifor det st\u00e5r \u201ddin utgang og din inngang\u201d. Ville det ikkje vera naturleg
\nat det var omvendt?<\/p>\n
D\u00e5 fortsette Jesus \u00e5 undervisa meg: Ragnar<\/p>\n
\n\u201dEg har kj\u00f8pt deg fri fr\u00e5 m\u00f8rkets fengsel. P\u00e5 same m\u00e5ten som Paulus og Silas sat bunden med lekkjer
\ni det inste og m\u00f8rkaste fangeholet, slik sit menneskja bunden i syndens lekkjer i m\u00f8rkets fengsel.
\nNo har eg opna d\u00f8rane og l\u00f8yst lekkjene. Ikkje berre for deg, men for alle menneske. Legg merke til att alle<\/strong> d\u00f8rane sprang opp, og lekkjene losna av alle<\/strong> fangane. Eg har opna, men du m\u00e5 g\u00e5 ut<\/strong> av m\u00f8rkret og inn<\/strong> i lyset. Difor st\u00e5r det utgang f\u00f8rst, og deretter inngang.
\n\u201dVer ikkje redd. Eg har l\u00f8yst deg ut, kalt deg p\u00e5 namn, du er min!\u201d Jesaja 43,1<\/p>\n